Alle Boeken

Memento Mori, kerkhoven en begraafplaatsen in Limburg

Fotografie :Obie Oberholzer

Tekst : Dr. Loek Kreukels, Drs. Maurice Heemels

Obie Oberholzer werd in 1947 geboren op een boerderij in de buurt van Pretoria. Hij studeerde grafische vormgeving en fotografie in Stellenbosch en München. Eind jaren zeventig legde hij in Duitsland zijn Meisterprufung af. Hij werkte als zelfstandig fotograaf voor onder meer het prestigieuze fotobureau Bilderberg en was als professor verbonden aan de Rhodes Universiteit in Grahamstown (Zuid-Afrika). Oberholzer is een verhalenvertellende-fotograaf. Verhalen waar hij bij toeval tegen aanloopt of die ontstaan door zijn aanwezigheid op een plek. Een boek over begraafplaatsen is natuurlijk een kolfje naar de hand van iemand die op dodenakkers overnacht. Limburgs Memento Mori is de tweede Limburgproductie van Oberholzer. Twee jaar geleden maakte hij een boek en tentoonstelling waarin hij zeventig jaar na dato een reis door Zuid-Afrika van de Roermondse fotograaf-journalist Alphons Hustinx overdeed. De Zuid-Afrikaanse fotograaf is geïnspireerd door begraafplaatsen. Waar hij ook komt voor zijn werk of plezier, altijd neemt hij de tijd deze bijzondere plaatsen te bezoeken. In 2008 was hij in Limburg voor een tentoonstelling in het Limburgs Museum. Fotodier als hij is, kon hij ook toen niet de aanvechting onderdrukken om op pad te gaan naar plaatsen waar het tijdelijke en tijdloze met elkaar verweven zijn. Van noord naar zuid, van oost naar west - overal waar bijzonder dodenakkers zijn, was Obie Oberholzer te vinden.

De aanzet tot Limburgs Memento Mori vond plaats onder toepasselijke omstandigheden. Op een kerkhof. Als Oberholzer door Zuid-Adrika reist, slaapt hij vaak op begraafplaatsen. Er is altijd stromend water, maar nog meer telt dat het er veilig is. Geen Zuid-Afrikaan haalt het in zijn hoofd om s nachts naar een begraafplaats te gaan. Op zekere morgen zat Oberholzer bij het graf van Jan en Fransina van Dijk muesli te eten, toen hij een sms ontving uit Nederland. Zou je naar Nederland willen komen om enkele van de beroemdste begraafplaatsen te fotograferen, luidde de vraag die hem gesteld werd. De boodschapper was Koos Hussem van het Roermondse bedrijf X-Cago. Licht verbouwereerd belde Oberholzer met de verzender van de sms. Er werd een afspraak gemaakt, Oberholzer bezocht Roermond en een vriendschap en samenwerking waren een feit.

Naast de indrukwekkende fotos van Obie Oberholzer, bevat het boek een inleiding van drs. Maurice Heemels over het christelijke, rooms-katholieke begraven in Limburg en een dertigtal korte bijdragen van dr. Loek Kreukels over bijzondere Limburgers en hun graven, onder wie Toon Hermans, de Zangeres zonder Naam, Petrus Regout, Joep en Suzanne Nicolas, Victor de Steurs, Jan Klaassens en dr. Poels. In het boek is eveneens gebruik gemaakt van al bestaand beeldmateriaal.

140 pagina's

Formaat 300x300 mm

Prijs in Euro 29,95

Bruce Carpenter

Drs P. Hammann

Drs R. Hössen

Willem  Gerard Hofker(1902-1981). Het primaire doel van deze boekuitgave is, in brede kring bekendheid te geven aan het werk van de Nederlandse kunstenaar Willem Gerard Hofker. Bijzondere aandacht gaat uit naar de periode 1938-1946, gedurende welke Hofker  met zijn vrouw Maria Hofker-Rueter werkzaam was in het toenmalig Nederlands-Indië. Een onbetwist hoogtepunt in dit Indische oevre vormen de vele honderden schilderijen, tekeningen en aquarellen die Willem Hofker tot eind 1943 maakte, deels nog in de laatste vooroorlogse 'gouden jaren', deels al onder Japanse bezetting. De verhalen zijn deels uit eerste hand door Maria Hofker. Het boek is verder boordevol met foto's , tekeningen en afdrukken van aquarellen, etsen en schilderijen van Hofker.  

Tekst Nederlands/Engels

220 pagina’s

217 afbeeldingen

179 in kleur en 38 in zwart/wit

Formaat 300 x 300 mm. 

Prijs Euro 1000,00 

de Meierij van 's-Hertogenbosch

Na 100 jaar Bergsche Maas en Woudrichem wordt op 19 november 2009 bij Pictures Publishers het derde deel in de reeks platenboeken over Noord-Brabant gepresenteerd.  

Godfried van Sambeek

I Made Surita geboren op 27 Juli,1951

Tekst Engels

Afmeting 300 x 300MM

84 pagina's, 94 afbeeldingen full colour

Jef van Kuyk

Lambert Monet

Ineke van Opheusden

Aegid Tonnaer

Tekst Engels

112 pagina's, voor het grote boek

116 afbeeldingen in full colour

Formaat 300x300 MM

20 pagina's, voor het kleine boek

29 afbeeldingen in full colour

Formaat 200x200MM

De boeken zijn gezamenlijk verpakt in een prachtige cassette.

Raoef Mamedov

Lang voordat de Russische regisseur Raoef Mamedov(43) in 1985 zijn opleiding aan de Moskouse Staatsfilmacademie met goed gevolg afsloot, werkte hij korte tijd als hulpverlener in een psychiatrische inrichting. Daar leerde hij dat psychisch gestoorden en geestelijk gehandicapten niet meer of minder zijn dan 'normale' mensen, maar gewoon anders. Zijn ervaringen als verpleger inspireerden hem in 1998 tot een bijzonder project, waarin kunstgeschiedenis, theologie, theater, fotografie en de moderne computertechniek samenkomen. Met hulp van drie bevriende kunstenaars bracht hij zeven nieuw-testamentische bijbelscènes tot leven, waarin alle rollen - van Maria tot Pontius Pilatus - vertolkt worden door 'acteurs' met het syndroom van Down.

Paola van de Velde, De Telegraaf, februari 1999

Wat het eerst opvalt bij het aanschouwen van de serie van twaalf foto's is de totale afwezigheid van zieligheiden/of vals sentiment. Ontroerend zijn de foto's wel. En ook dramatisch in meerdere opzichten: in de zeven uitgebeelde scènes zelf, in de lichtval - het is geen toeval dat het clair-obscur de associatie met de schilders Caravaggio en Georges de la Tour oproept - en in de waardige wijze waarop de Downs hun rol vervullen.

Annelette Hamming, Tableau, September 1998

Het grootste - en meest indrukwekkende werk - betreft een vijfluik naar Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci. De modellen lijken volkomen natuurlijk te poseren in de nieuwtestamentische scènes. Mongolen kunnen geen emoties verbergen. Ze hebben de open onbevangen blik van een kind. Dat is hun kracht. Het maakt de foto's ongeknutseld.

Peter de Graaf, De Volkskrant, oktober 1998

De waardigheid van de personen, de presentatie in dit ingewikkelde proces overheersten alles. Een vreemd gevoel neemt bezit van de beschouwer, overrompeld door  vragen die de concrete beschrijving van de taferelen direct doet verstommen. Het is alsof men getuige is van een heel bijzondere gebeurtenis, tijdloos en uiterst gevoelig.

Herman Hoeneveld, Kunstbeeld, november 1998

George Burggraaff

Jan van Gelderen

Dit fraaie boek over De Veluwe is door het licht geschreven. Het licht dat in dit immense natuurgebied altijd anders is. Van strelend en geheimzinnig in het duistere beukenbos tot hard en stralend op de paarse hei.

Landschapsfotograaf George Burggraaff ging achter het licht aan en schilderde in onnavolgbare kleurenfoto's de grootsheid, maar ook de intimiteit van de 'Vale Ouwe'.

De boeiende tekst van natuurjournalist Jan van Gelderen sluit hier uitstekend op aan en geeft een goed inzicht in het ontstaan van dit oude land. Daarnaast fungeert dit boek als gids voor zwerftochten in alle jaargetijden.

Tekst : Nederlands

72 pagina's

Formaat 297x210

46 afbeeldingen in kleur

Surita Schilder van Bali

Surita Schilder van Bali

Balinese Ceremony

Membawa Pratima

1995

Oil on canvas

58,5 x 59 cm

Surita Schilder van Bali

Balinese Market

Pasar

1995

Oil on canvas

69 x 109 cm

JeanMarianne Bremers

Beeldhouwers Sculptors

Het werk van het kunstenaarsechtpaar Jean en Marianne Bremers, dat u in dit prachtig uitgegeven boek wordt getoond, is moeilijk te beoordelen. Met de keuze voor de bronzen hebben zij niet de eenvoudigste weg gekozen om hun naam te vestigen. Je kunt er geen wanden mee sieren. Bronzen ziet men als elementen in de openbare ruimten, meestal als herinnering aan vorsten, staatslieden, verzetsstrijders, glorieuze legeraanvoerders of admiraals. Overigens: waarom worden te respecteren bevelhebbers van de verliezende partij in hun moederland zelden geëerd met een beeld? Bronzen koppen van teruggetreden bankiers, toneelspelers en dirigenten, van burgemeesters etc. worden te over gevonden in kantoren, schouwburgen, gemeentehuizen en musea. Mooi gemaakt, zegt men dan. Goed gelijkend, vakwerk, maar kunst, is het kunst? Over de beantwoording van deze vraag zijn tijdschriften volgeschreven. De laatste decennia waren kunstcritici (wat een raar woord eigenlijk: critici) van oordeel, dat kunst voor alles vernieuwend moest zijn. Donatello’s beroemde David uit 1432(Florence, Bargello) is door de durf om na bijna duizend jaar onthouding te kiezen voor een mannelijk naakt inderdaad baanbrekend geweest, maar met onze ogen bezien is het gewoon een fraai beeld van een wellicht wat geïdealiseerde mooie jongen. Aan dit aspect van vernieuwing heeft Johan Huizinga in 1935 een boeiende beschouwing gewijd in zijn beroemde essay In de schaduwen van morgen, een diagnose van het geestelijke lijden van deze tijd. Hij ziet in de trend de rede in versvorm – herkenbaar van wat op doek en in beeld wordt voorgesteld – uit te bannen in ruil voor volstrekte vrijheid, voor verzaking van elke band met rede en natuur, een risico voor excessen. Huizinga noemt het een voortdurend haken naar originaliteit een van de kwalen van de moderne tijd. Nu was Huizinga onder invloed van economische malaise en opkomend nazisme een cultuurpessimist geworden en er is met name na de Tweede Wereldoorlog waardering gegroeid voor zeggingskracht, die perfectie te boven gaat (Chagall), voor non-figuratieve kunst ook van soms opmerkelijke kwaliteit. Maar dat binnen deze ontwikkeling …ismen zijn gegroeid, ‘napraterij’ omdat de vorm van het vormloze nu eenmaal in de mode was, wordt thans hoogstens schoorvoetend toegegeven. Misschien vinden critici, als zij al niet bij voorbaat de ogen sluiten, de aanpak van de Bremers een repetitie: zwevende figuren, slanke vrouwengestalten, sterke mannen. Doet men hun dan onrecht, ja, maar zij wijzen ons onbewust en misschien ongewild wel in de goede richting. Naar mijn mening kan het werk van JeanMarianne het beste geplaatst worden in de stroming van het maniërisme, zoals dat zich in West-Europa tijdens de overgang van renaissance naar barok manifesteerde en waarvan Parmigianino’s Madonna met de lange hals (Florence, Uffizi) een voorbeeld par excellence is. Langgerekte menselijke proporties, gekunstelde poses, en een ietwat sensuele verfijning zijn ook bij de Bremers terug te vinden. Maar waarom staat de naakte jongeling van de befaamde Nederlandse maniërist Adriaen de Vries(circa 1545-1626), die werkte aan de hoven van keizer Rudolf 2 te Praag en van de Deense koning Christiaan 4 en aan wie het Rijksmuseum te Amsterdam in 1998 een grote tentoonstelling wijdde, op een ereplaats in het Bayerisches National Museum in München en haalt men de schouders op voor zo’n figuur in het atelier van het boomrijke Brabantse dorp Helvoirt?Ervaart men dat als het verschil tussen renaissance en een neo-imitatie, zoals tussen gotiek en neogotiek? Wekt de uitdaging van technische hoogstandjes voor het vinden van een balans bij gecompliceerde constructies, die van hun werk uitgaat, ergernis? Zouden zij te veel willen laten zien: kijk eens hoe goed we kunnen modelleren en slijpen, hoe bekwaam we zijn in het brons gieten?Maar als dat al zo zou zijn, wat ik niet geloof, dan nog lopen zij in de pas van de oprechte kunstenaar en componist, die zich zijn talenten bewust is. Anders begint men er immers niet aan. Hoe het oordeel ook kan uitvallen: erkenning van het vakmanschap is dan tocht het minste, dukt mij. Vóór de artiste komt de artisan. Dat gold zo van zeer oude tijden en het geldt nog steeds. Wanneer men zou wijzen op repeterende elementen, dan ervaar ik dat niet minder bij de zo bewierookte Piet Mondriaan (1872-1944). Zijn abstrahering van de werkelijkheid leidt mijns inziens tot een herhaling binnen een stramien van horizontalen en verticalen, waarbij lijnen wat verschuiven, zich splitsen, verdikken, verdunnen, waarbij standaardkleuren binnen de rechthoeken van plaats wisselen. Bewonderaars juichen juist om deze kleine variaties, maar na één zaal ervaar ik het als steeds meer van hetzelfde, als kunst(je). Trouwens: bij de Bremers zijn er binnen het geijkte patroon opmerkelijke verschillen te zien, als de schouwer ze tenmiste wil zien. Zelf ben ik wat minder gecharmeerd van de vliegende figuren. Ik vind ze te druk, enigszins ‘bovennatuurlijk’ als barokengelen, maar realiseer mij tevens dat dit hun bedenkers nu juist onderscheidt van andere beeldende kunstenaars. Als men al bang is voor herhaling, dan zijn juist deze mensen, de zwaartekracht ontstegen, zo kenmerkend voor hun werkplaats. In hun gehele oeuvre zit trouwens beweging, de spanning van spieren, de draaiing van het lichaam, het strekken van de armen, het aandachtig schouwen van het oog.Terugkerend naar het begin herhaal ik de vraag:  Schept het echtpaar Bremers kunst? Wanneer het werk van alom bewonderde ‘herscheppers’ van het menselijk lichaam als Giambologna (1524-1608), Adriaen de Vries, Artus Quellinus (1609-1668), Francois Rude (1784-1855), Auguste rodin (1840-1917), tegen wie JeanMarianne enigszins aanleunen, en George Minne (1866-1941) vóór alles kunst is, omdat zij het vak verstonden, dan mag het werk, hoe onderscheiden ook, zonder de minste twijfel kunst genoemd worden en dat te meer nu er een herwaardering groeit voor figuratieve vormgeving in plastiek, in schilder- en tekenkunst. Het mag weer.De Bremers gingen op dit pad door toen het eigenlijk niet mocht. Als vakmanschap meesterschap is, dan zijn zij het meesterschap waardig. Dit boek toont het aan.

Dr. Louis , oud-rijksarchivaris in Noord-Brabant, drager van de Zilveren Anjer van het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Tekst : Nederlands/Engels

242 pagina's, full colour, afmeting 265 x 340

Huib den Tuinder
Hans Werther

In dit schitterende boek over de Biesbosch vertellen auteur en fotograaf elk hun eigen verhaal.

Biesbosch-kenner Huib den Tuinder beschrijft in kleurrijk en levendig proza, het leven en werken in dit unieke gebied.

Fotograaf Hans Werther overtreft zichzelf met indringende foto's, waarbij de lezer met zijn voeten het water raakt.

Voor elke natuurliefhebber in Nederland een uitzonderlijk boek.

Tekst Nederlands
72 pagina's
46 afbeeldingen in kleur
Formaat 210 x 297 mm
Prijs Euro 14,75

Piet de Jongh
Harrie Stokwielder

De boeiende afwisseling van natuur- en cultuurhistorie vormt de basis van dit bijzondere boek over de Loonse en Drunense Duinen en omgeving. Het fijnmazig netwerk van de door de mens gecreëerde lijnen en vormen in de bosgebieden en landbouw-enclaves wordt door fotograaf Harrie Stokwielder prachtig in beeld gebracht. Vanzelfsprekend komt ook de uitgestrektheid van het stuifzand, dat de kern van het natuurgebied vormt en een van de grootste stuifzandgebieden van Noordwest-Europa is, als meest kenmerkende beeld naar voren. Naast het  pure kijkplezier dat de vele prachtige foto's bieden, geven de teksten van Piet de Jongh u een tweede mogelijkheid de beleving van de Loonse en Drunense Duinen goed op u te laten inwerken en vast te houden.

Tekst Nederlands
72 pagina's
51 afbeeldingen in kleur
Formaat 297 x 210 mm
Prijs Euro 15,66
ISBN 90 73187 19 2

Drs Job Ubbens
Drs Cathinka Huizing

Adrien Jean le Mayeur de Merprès 1880-1958

'Meneer, ik ben een impressionist'

Dit is een kenmerkende uitspraak van de Belgische kunstenaar Adrien Jean Le Mayeur de Merprès(1880-1958), die hij tijdens een terugblik op zijn leven in een interview deed. Voor een schilder uit de twintigste eeuw is het in kunstkringen vaak geen modern standpunt om jezelf te beschouwen als een impressionist. Le Mayeur voelde zich dan ook niet aangetrokken tot de moderere stromingen. Hij zocht licht, kleur en schoonheid en probeerde deze verschijnselen te vinden in landen die hij continu bereisde. Uiteindelik vond hij - op 52 jarige leeftijd- de meest ideale combinatie van deze voorwaarden op het Indonesiche eiland Bali. Daar trouwde hij met een veel jonger Balisch meisje, Pollok, die zijn belangrijkste model was. Samen ontvingen zij veel reizigers in hun huis aan het strand van Sanur, aan de zuidkust van Bali.

De werken die Le Mayeur op Bali vervaardigde zijn nu zeer gewild bij een groeiende kring liefhebbers. Steeds meer mensen raken geïntrigeerd door het werk van deze relatief onbekende kunstenaar. Op veilingen in Nederland, België en Zuidoost-Azië brengen de schilderijen tegenwoordig aanzienlijke bedragen op.  Op een veiling bij Glerum Auctioneers in Den Haag werd in 1995 Fl 360.000,- betaald voor een schilderij met een Balisch onderwerp, waarmee toen een  veiling-wereldrecord voor een werk van Le Mayeur werd gevestigd. Imiddels zijn diverse schilderijen voor aanzienlijk hogere bedragen verkocht.

In dit boek wordt naast de Balische periode ook aandacht besteed aan de periode daarvóór: zijn jeugd in België, de Eerste Wereldoorlog en de jaren dat hij, 'beau peintre voyageur' op reis was op zoek naar inspiratie in exotische oorden. Hoewel de werken uit zijn vóór-Balische periode internationale allure hebben, worden zij nog niet zo gewaardeerd als de bekendere werken die hij op Bali maakte.

Kenmerkend voor zijn schilderijen is de weergave van licht en kleur. De werken zijn die van een luminist en een colorist. Het licht waar hij als luminist mee werkt en dat hij bijvoorbeeld op bladeren, op naakte huiden of op water laat spelen, valt direct op bij het zien van zijn werk. Zijn bijzondere, vaak zelf-ontwikkelde kleuren als paarsen, rozen en roden zijn zijn belangrijkste handelsmerk. Het gebruik van veel veerf, het grof en pasteus aanbrengen daarvan en het vermijden van details maakt hem tot en late aanhanger van het (Belgische) impressionisme. Tegen de bevriende Italiaanse schilder Renato Cristiano zei hij, zonder geplaagd te wroden door al te veel bescheidenheid, dat hij zichzelf beschouwde als 'the last impressionist'.

Deze colorist 'pur-sang'maakte niet alleen doeken die opvallen door hun vrolijkheid, maar ook behoort hij tot de mensen van wie gezegd wordt dat hij niet anders kon dan schilderen en zijn leven aan zijn kunst wijden.

Het weinig dat men over het algemeen van le Mayeur weet, betreft zijn periode op Bali. Maar ook in de periode voordat hij zich op dit Indonesische eiland vestigde heeft hij een omvangrijk oeuvre samengesteld. De onbekendheid met dit voor-Balische werk is een van de belangrijkste redenen om een boek over leven en werk van deze boeiende kunstenaar te schrijven. Ook over de persoon Le Mayeur is zo weinig bekend en zo weinig geschreven dat het ons zinvol lijkt hem uit de vergetelheid te lichten en een eerbetoon te schrijven.

Le Mayeur's oeuvre kan grofweg in drie perioden gesplitst worden: een periode in België, een periode waarin de schilder talloze reizen ondernam (gezamelijk de voor-Balische periode) en een Balische periode. Werken uit deze laatste periode kenmerken zich vooral door de veelvuldige aanwezigheid van zijn model en latere vrouw Ni Pollok. Uiteraard zijn er in deze periodeisering onderverdelingen aan te brengen: zijn Belgische periode bijvoorbeeld in een vroege periode, waarin hij zich ontwikkelde, en een peiode waarin hij als Soldat Artiste in de Eerste Wereldoorlog actief was. In zijn tweede periode maakte hij reizen naar India, Madagascar, Noord-Afrika, Tahiti en vele andere bestemmingen. Deze periode eindigt in 1931, toen Le Mayeur zich op Bali vestigde. Het oeuvre dat hij op dit eiland maakte is onder te verdelen in vroeg, krachtig werk en de meer decoratieve werken van na de Tweede Werledoorlog. De opbouw van dit boek volgt de chronologie. Het bestaat dientengevolge uit drie delen: Beginjaren, Reizen en Bali.

Tekst Nederlands/Engels
208 pagina's
302 afbeeldingen
226 in kleur en 76 in zwart/wit
Formaat 300 x 300 mm
Prijs Euro 147,50

Tom van der Aalst

Het Land van Heusden en Altena is een unieke regio in de delta van de rivieren Maas, Bergse Maas, Waal en Merwede. In het westen wordt de streek begrensd door de Biesbosch. Het water in alle daarmee samenhangende facetten vormt het centrale thema van dit boek.

De streek behoeft ook enige afbakening. Uitgegaan wordt van het historische Heusden en Altena. Het Land van Heusden, met als centrum het vestingstadje Heusden, is verdeeld in het Bovenland(hoger gelegen) en het Benedenland van Heusden. Tot het Bovenland behoren Heusden en de dorpen Engelen, Vlijmen, Hedikhuizen, Onsenoord, Herpt en Berne, Oudheusden, Elshout en Hulten. Het benedenland bestaat uit Aalburg, Wijk, Veen, Eethen, Meeuwen, Babyloniënbroek, Genderen, Doeveren, Heesbeen en Drongelen. Het Land van Altena, met Woudrichem als historisch centrum, bestaat uit Andel, Giessen, Rijswijk, Oudendiijk, Almkerk, Waardhuizen, Emmikhoven, Uitwijk, Hille, Sleeuwijk en De Werken.

Dussen(Munster- en Muilkerk) en Werkendam maken noch van het Land van Heusden, noch van het Land van Altena deel uit. Deze dorpen horen oorspronkelijk onder de 'baljuw van Zuid-Holland'.

Van het Land van Heusden en Altena in de huidige opvattingen maken deel uit de tegenwoordige gemeenten Aalburg, Dussen, Heusden, Werkendam en Woudrichem. Deze uitvoerige opsomming kan niet achterwege blijven. In toenemende mate wordt het gebied tussen de rivieren ten onrechte - zoals boven mag blijken - door lands- en provinciale besturen aangeduid met 'Het Land van Altena'.

Tekst Nederlands
146 pagina's
231 afbeeldingen
229 in kleur en 2 in zwart/wit
Formaat 210 x 297 mm
Prijs Euro 27,00

Karel Mechiels
Truusje Goedings
Antoon Erftemeijer

Hans Bayens (Hastière-Lavaux, 12 november 1924 – Amsterdam,  19 juli 2003) was een Nederlands beeldhouwer en kunstschilder.

Het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Anwerpen, waar Hans en ik ons in september 1946 aanboden voor het toelatings-examen, genoot terecht - dankzij baron Isidoor Opsomer - wereldfaam.

Het Examen duurde verschillende dagen. De eerste dag stond ik al vroeg in de trapzaal van het Instituut. Ik zie nog die forse, blonde man binnenkomen met onder de arm een grote map, die hij achteloos naast zich neer liet vallen om met gekruiste armen, zelfverzekerd, de gebeurtenissen af te wachten. Ik had voor het eerst Bayens ontmoet. We slaagden allebei voor het atelier van Opsomer, het moeilijkst toegankelijke. Eens toegelaten op het Instituut werd je lid van een grote familie. Er was een band met de professoren, met de bibliothecaris, met de surveillanten - die met de pet in de hand bogen voor de directeur -, met de modellen en met het huispersoneel.

Gelukkig bezat het Hoger Instituut een soepele structuur. In de voormiddag schilderden wij naar model op ons eigen atelier. In de namiddag konden wij - facultatief - gaan etsen in de vroegere middeleeuwse kapel van het gebouw, dat eertijds een klooster, later door Napoleon tot Academie werd gemaakt. Ook kon men dan de beeldhouwlessen volgen. Verder was er de dierenklas, waar een heuse koe of paard werd ondergebracht. Het beest werd door de suppoost uit de Zoo gehaald, over de Meir gezeuld naar de Academie, waar het dan enkele dagen 'model stond' in dit ongeluchte lokaal. Heel vaak trokken wij ook met schetsboek naar de havens of de boorden van de Schelde.

Antwerpen was een fascinerende stad. Niet alleen vanwege de sporen die Rubens en Plantijn er trokken, ook waarde er nog de geest rond van Henri de Braekeleer, Walter Vaes en Hippolyte Daye. Bayens woonde in het oude hart van de stad, op de Stadswaag, waar Elsschot zo vaak is voorbijgewandeld met zijn vriend Walter Vaes, op weg naar de kroeg. Het na-oorlogse Antwerpen was niet alleen de cultuur-stad, zoals wij die kennen.

Het was vooral de stad, waar de havens - toen nog in het centrum - vol in bedrijf waren, waar de Natie-karren over de kasseien ratelden en de zeemanskroegen langs de kaaien floreerden. Het was een bewogen, heerlijke tijd.

Hans was een onrustige geest. Van atelier Opsomer ging hij over naar het atelier Monumentaal met Julien van Vlasselaer als professor. Toen ik hem destijds naar de reden van die overstap vroeg, vertelde hij me dat hij de gemeenschap wilde dienen. Daartoe leken hem de toegepaste kunsten aangewezen. Hij heeft in die periode wandtapijten en wandschilderingen gemaakt.

Een nauwe band had hij met de graficus René de Coninck met wie hij vele uren doorbracht op het helaas teloorgegane Sint-Anneke. Ook volgde hij lesssen bij de beeldhouwer Henri Puvrez en bij de schilders Albert Saverijs en Albert van Dijck. Medestudenten waren onder andere Pol Mara, Vic Gentils, Nico Molenkamp, Georges Stes, Vera Neels en Louis Peeters. Hans heeft het drie jaar op het Instituut uitgehouden. Daarna trok hij met een studiebeurs naar Parijs.

Jaren terug, toen men op ons ministerie over niets anders dan structuur sprak, heb ik geschreven dat de beste studenten in het kunstonderwijs vaak hun studies niet afmaakten, maar dat zij naar elders vertrokken om zich daar verder te bekwamen. Ik heb toen niet direct aan Hans gedacht, echter hij is een sprekend voorbeeld van mijn bewering.

Na Parijs hoorde ik lange tijd niets meer van hem. Wel zag ik af en toe in Nederlandse tijdschriften een reproductie van zijn werk, en telkens trof die mij. Tot ik samen met mijn vrouw en vrienden een tentoonstelling in het Stedelijk Museum te Amsterdam bezocht. Tijdens de middag, op zoek naar een eetgelegenheid, werden we getroffen door een affiche met daarop een prachtig naakt in pastel: Hans Bayens stelde tentoon in Antwerpen. Die tentoonstelling werd voor ons een openbaring. Hier was nogeens een rasecht schilder te zien. De grote Nederlandse traditie van Rembrandt en Frans Hals over Breitner, de Haagse School en Kees Verwey trekt hij verder door. De verworvenheden van de grote modernen uit het begin van deze eeuw weet hij in zijn kunst te verwerken. Schilder zijn is in deze tijd geen geringe verdienste. Het is een zeldzaamheid. Hans Bayens is bovendien veelzijdig. Hij tekent levendig, maakt meesterlijke aquarellen en pastels, en is een prachtig schilder  met een stevige poot en een rijk kleurenpalet. Daarnaast is hij beeldhouwer die met klei schildert en toch beeldhouwer blijft. De natuur is zijn voedingsbodem. Hierin is hij actueel. In een tijd van veel gescheer en weinig wol is hij een uitzondering omdat hij zichzelf kan blijven.

Karel Mechiels, Oud leerling Hoger Instituut voor Schone Kunsten, Antwerpen.  Voormalig- en Eredirecteur Stedelijke Academie voor Schone Kunsten, Sint-Niklaas.

 
Tekst Nederlands
160 pagina's
207 afbeeldingen
142 in kleur en 65 in zwart/wit
Formaat 300 x 300 mm
Prijs Euro 62,--

Ben Smit

Een selectie van de mooiste en interessantste prentbriefkaarten van Curaçao uit de periode van 1898 tot omstreeks 1950. Elke kaart is gereproduceerd op ware grootte in de originele kleur met een uitvoerige beschrijving van de afbeelding. Het merendeel van de kaarten is zeldzaam en niet eerder in publicaties getoond.

Vooraf gaat een inleiding over de ontstaansgeschiedenis van de prentbriefkaarten van Curaçao en elders.

Tekst Nederlands/Engels
164 pagina's
147 afbeeldingen in kleur 
Formaat 215 x 215 mm
Prijs Euro 22,50

Saskia Bodt
Tom van der Aalst
Peter Bol

Het boek is rijk geillustreerd met schilderijen van Henri Bol. De tekst is onderverdeeld in drie hoofdstukken. Als eerste komt de broer van Henri Bol, Peter, aan het woord. Zijn tekst geeft ontroerend weer hoe ze samen opgroeiden in het kunstenaarsgezin te Tongelre. De tekst van Tom van der Aalst vertelt de geschiedenis van het stadje Heusden, waar Henri de laatste 27 jaar van zijn leven woonde en waar hij sinds 1985 als zelfstandig kunstschilder werkte. Eerst in het woonhuis van Het Blaauw Laaken in de Engstraat en sinds 1986 in zijn atelier in de Waterpoort. Het derde hoofstuk is een kunsthistorische beschouwing geschreven door kunsthistorica dr. Saskia de Bodt.

Tekst Nederlands
156 pagina's
171 afbeeldingen in kleur
Formaat 300 x 300 mm
Prijs Euro 56,75

Hans te Nijenhuis
Ietse Meij

Isaac Iraels 1865-1934.  De eerste publicatie die na het overlijden van Anna Wagner verschijnt. Decennia lang gold Anna Wagner als de autoriteit op het gebied van Isaac Israels. In haar vele publicaties over zijn werk werd uiteraard ook de periode van Hirsch aangestipt. Het is echter Hans te Nijenhuis geweest die nader onderzoek heeft gedaan naar de relatie tussen Isaac Israels en Hirsch en ontelbare uren en energie in de voorbereiding van dit boek heeft gestoken.

Anna Wagner heeft dit project met veel belangstelling gevolgd en zou zeker genoten hebben van het bereikte resultaat, maar uiteindelijk hebben wij het te danken aan Isaac Israels zelf. Deze kleine fantastisch grote meester, wiens werk wij en vele anderen bewonderen.

Nederlandse tekst
187 pagina's
228 afbeeldingen
Formaat 300 x 300 mm
Prijs Euro 57,50

Tom van der Aalst
Jack Didden
Cees de Gast
Piet Govasert
Henk Hellegers
Ad Los
Jacques Maas

In 1990 werd de Stichting Vrienden van het Kasteel van Dussen opgericht. De Stichting heeft als doel het kasteel als cultuurhistorisch erfgoed te behouden en uit te dragen. Dit gebeurt onder andere door wekelijkse rondleidingen, muziekoptredens, kindervoorstellingen, lezingen en exposities. De Brabantse Kastelendag is het jaarlijks hoogtepunt.

Sinds 1953 was het kasteel raadhuis van de gemeente Hank - Dussen. Na de gemeentelijke herindeling in 1997 vallen deze dorpen onder de gemeente Werkendam. Besloten werd een nieuw gemeentehuis in Werkendam te bouwen. Dit wordt medio 2003 officieel in gebruik genomen. Het kasteel in Dussen heeft daarmee zijn functie als raadhuis verloren: een zoveelste fase in de geschiedenis van het kasteel.

De Stichting heeft in deze gebeurtenis aanleiding gezien een boek over de geschiedenis van het kasteel samen te stellen. Dit boek, rijk voorzien van illustraties, belicht diverse aspecten over en rond het kasteel door de eeuwen heen.

In vergelijking met andere kastelen in binnen- en buitenland is het kasteel van Dussen bescheiden van afmetingen. Maar juist daardoor heeft het een geheel eigen charme die menig bezoeker omarmt als hij na de brug en poort de binnenplaats betreedt. De binnenplaats is fraai omsloten door een voor de noordelijke Nederlanden zeldzame zuilengalerij uit de zeventiende eeuw. Daardoor ontstaat een romantische en intieme sfeer.

Het kasteel is het waard om belicht en beschreven te worden. Dit is de eerste keer dat het archief van het kasteel, dat zich in Brussel bevindt, geraadpleegd is.

De auteurs nemen u mee op hun wandeling door de geschiedenis. Hun uitgangspunt is daarbij dat er meer is dan het kasteel als fraai architectonisch en monumentaal bouwwerk. Het gaat ook om de geschiedenis in en rond dit kasteel en hoe het een centrale plaats had in het dorp Dussen. Met recht kan gesproken worden over een bewogen geschiedenis die begint in 1331.

Dank is verschuldigd aan de auteurs van de verschillende hoofdstukken, degenen die illustratie-materiaal  beschikbaar hebben gesteld en het bestuur van de Stichting Vrienden van het Kasteel van Dussen, met speciale vermelding van Marian van Leeuwen en Teuneke Govaert voor hun coördinatie en algehele ondersteuning die zij met veel enthousiasme voor hun rekening hebben genomen.

Namens de Stichting hoop ik dat dit boek u zal boeien en u wellicht zal inspireren dit mooie kasteel van nabij te bekijken.

Pieter van der Jagt, Voorzitter Stichting Vrienden van het Kasteel van Dussen.

Tekst Nederlands
136 pagina's
102 afbeeldingen
Formaat 245 x 265 mm
Prijs Euro 27,50

Karin Beks
Mechteld Beks
Bart Chabot
Kees Tabak
Patricia Steur
Anton Corbijn
Govert de Roos
Laurens van Houten

De rock 'n' roll-verbintenis tussen de leden van Golden Earring is duurzamer gebleken dan vele huwelijken. Welke andere rockband komt al 35 jaar uit met dezelfde bezetting? En heeft daarbij zo'n perfecte innerlijke balans? Golden Earring heeft nooit de neiging vertoond om langzaamaan te veranderen in de Barry Band, de George groep, de Rinus Rockers of de Cesar Slagwerkers. Een scheiding à la Lennon/McCartney of à la Mick en Keith heeft binnen hun gelederen nooit plaatsgevonden. Elke musicus vult de andere drie aan op een unieke manier. Die synthese is het resultaat van wederzijds inzicht dat heeft geleid tot groeiende achting inplaats van groeiende verachting-in de op persoonlijke roem gerichte rockwereld een inderdaad ongebruikelijk on-egocentrisch verschijnsel.

Misschien heeft dit ook te maken met het feit dat Golden Earring haar Hollandse wortels steeds trouw is gebleven en haar reputatie dus heeft opgebouwd in een maatschappij die , relatief gesproken, niet echt serieus neigt tot heldenverering. Desondanks lukte het de band in 1973 om een mijlpaal in het Hollandse culturele landschap te worden en te blijven dankzij de bestorming van de internationale hitparades met de single Radar Love. Sindsdien is er stug volhard in het produceren van onomwonden, eerlijke rock 'n' roll. De groep werd nooit 'soft'verzaakte nooit haar gemeenschappelijke muzikale visie. Op het toneel gaan de vier bandleden nog steeds tekeer als beesten; elk - elektrisch maar ook akoestisch - concert bewijst dit opnieuw.

Uitvoerende kunstenaars zijn mensen die mi hogelijk blijven verbazen. In tegenstelling tot schilders of schrijvers, die in afzondering kunnen werken en alleen een enkele maal tevoorschijn hoeven te komen om hun laatste werk te pushen, moet de uitvoerende kunstenaar zichzelf per definitie avond aan avond opnieuw herscheppen. Je bent zoveel waard als je laatste optreden. Wie dit veertig jaar weet vol te houden, is briljant. Maar wie dit veertig jaar weet vol te houden op een dermate hoog niveau én in constante interactie met drie andere miet minder extreme individuen, is een fenomeen.

'Cesar vertroude me een toe;"Man, als je mij in 1970 had verteld dat ik over dertig jaar nog steeds met die jongens zou spelen, had ik je in je gezicht uitgelachen. het leek mij toen gewoon wel geinig, en misschien een goeie manier om wijven te versieren. Ik kan het zelf maar nauwelijks geloven... Ik dacht : dat duurt ;;misschien een jaartje of twee".

'Maar de tijd vliegt voor wie plezier heeft, en blijkbaar kan muziek maken in gemeenschappelijk verband plezierig genoeg zijn om te leiden to een 35 jaar standhoudende band tussen vier mensen. En nu is er, na vier decennia, dan eindelik een boek dat recht doet aan het uitgebreide oeuvre dat de uitkomst is van zoveel jaar bandeloos rocken. "Na al die tijd nog stééds met de muziek getrouwd...' Erik Hazelhoff-Roelfzema

Tekst Nederlands
384 pagina's
Rijk geïllustreerd, een werkelijk prachtig boek om door te nemen. Vanwege het succes een herdruk in beperkte oplage.
Formaat 300 x 300 mm
Prijs Euro 59,95
ISBN 90 73187 46 X

Tom van der Aalst
Piet de Jongh
Frans Jansen
Martin Kers

Het is precies een eeuw geleden dat een gigantisch waterstaatkundig werk, de scheiding van Maas en Waal, is afgesloten met de opening van de Bergsche Maas op 18 augustus 1904 door koningin Wilhelmina. Met de totstandkoming van dit ambitieuze werk zijn Maas en Waal beteugeld en komt er voorlopig een einde aan de wateroverlast in grote delen van de provincies Noord-Brabant en Gelderland.

Over het hoe en waarom gaat dit boek. Een uniek document, waarin een eeuw Bergsche Maas wordt vastgelegd. Uitvoerig geïllustreerd, met circa 400 illustratie; niet alleen foto's uit een tijd die al lang niet meer de onze is en die over het algemeen niet eerder zijn gepubliceerd, maar ook met foto's van vandaag, door Frans Jansen en Martin Kers. Tom van der Aalst, streekarchivaris van het Land van Heusden en Altena, en Piet de Jongh uit Waalwijk, auteur van diverse boeken over natuur en cultuur en docent, beschrijven de geschiedenis, de huidige situatie en kijken naar de toekomst.

Het verhaal wordt verteld van een gegraven rivier en de unieke bouw van een brug over land. Het verhaal van mensen die van elkaar gescheiden worden door deze nieuwe rivier en het herstel van de gemeenschap ervan. Een waterbouwkundig project dat kan worden vergeleken met de Deltawerken.

Niet alleen de laatste honderd jaar worden beschreven, ook de eeuwenlange strijd tegen een element dat zowel een vriend als een vijand is. Het is ook gericht op de toekomst, want, zoals in 1995 is gebleken, blijft de dreiging van het water voortdurend aanwezig. Ruimte voor de rivier is de nieuwe benadering van de waterproblematiek in een tijd van veranderingen in het klimaat en de daardoor veroorzaakte hoge waterstanden. Veel aandacht is er ook voor de unieke natuur en het behoud ervan.

Ondanks een eeuw kunstmatige scheiding weten de mensen in de langstraat en het Land van Heusden en Altena zich nog altijd verbonden met elkaar. De brug bij Heusden vormt de vaste oeververbinding vanaf 1904, later gevolgd door de brug bij Keizersveer. Veren onderhouden de gemeenschap tussen Dussen en Capelle, Drongelen en Waalwijk en Herpt met Berne.

Tekst Nederlands
254 pagina's
Meer dan 400 afbeeldingen
Formaat 240 x 320 mm
Prijs Euro 39,50
ISBN 90 73187 50 8

Harry Tummers
Toon. den Brok
Rien van den Brand

De unieke collectie Middeleeuwse beelden in de Sint Petrus'Banden kerk van Venray is de aanleiding geweest  voor de uitgave van dit boek. Uniek omdat geen andere kerk in Nederland een dergelijke collectie bezit. Zelfs binnen Europa is deze verzameling uitzonderlijk te noemen. Het merendeel van de maar liefst wijftig bewaard gebleven beelden stamt uit de vijftiende en zestiende eeuw en is van hoge kwaliteit . Natuurlijk komen niet alleen de beelden aan bod. Ook de andere schatten van de kerk zijn uitgebreid vastgelegd. De schitterende preekstoel, nauwelijks beschadigd tvoorschijn gekomen uit de ruïne na de oorlog, de eikenhouten biechtstoelen, het kostbare gouden en zilveren vaatwerk, zwaar geborduurde kazuifels. Het prachtige Marianum in het centrum van de kerk. Maar ook de mooiste lokaties in het monumentale, op een na hoogste kerkinterieur van Nederland, zijn in het licht van de erlangs strijkende zon sfeervol gefotografeerd. Bouwkundige details als maaswerken en kraagstenen zijn gedetailleerd opgenomen. De door de Venrayse kunstenaar Petran Vermeulen geschilderde kruiswegstaties zijn op groot formaat afgebeeld. De doopkapel is in volle glorie gefotografeerd. Evenals de elders verworven altaren die sfeervol in het kaarslicht staan. Maar ook het Mariaretabel, dat zich thans in Tongeren bevindt en het Petrusretabel, opgesteld in het Suermondt-Ludwig-Museum in Aken, beiden oorspronkelijk afkomstig uit Venray, zijn in dit prachtboek opgenomen. Kosten noch moeite zijn gespaard om dit zo unieke monument van de Peel met al haar kunstschatten mooi tot haar recht te laten komen. Ook wordt de geschiedenis van de kerk beschreven en in beeld gebracht met veel historische foto's. U heeft met dit boek een volledig en spectaculair document  over  het mooiste Venrayse monument in uw bezit.

254 pagina's
Formaat 270 x 340 mm
Prijs Euro 39,95

Dit bijzondere fraaie boek over 'Stad en Land van Woudrichem' verscheen ter gelegenheid van het feit dat het stadje 650 jaar geleden, in 1356, stadsrechten kreeg. Maar de geschiedenis begon al eerder... Zo'n 3000 jaar geleden woonde op een donk in de buurt van Waardhuizen al een handjevol vissers en jagers. Vondsten van amateur-archeologen en speciaal gemaakte tekeningen illustreren dit hoofdstuk.

In de vroege middeleeuwen komt op een oeverwal van de Maas een nederzetting tot ontplooiing die in oude bronnen Waldringhem heet. In 1178 wordt Woudrichem voor het eerst genoemd en langzaam maar zeker ontwikkelt het stadje zich tot hoofdplaats van het Land van Altena. Afwisselende bezetting door Spanjaarden en watergeuzen in de 80-jarige oorlog heeft z'n sporen nagelaten. Historische kaarten en prenten brengen deze periode in beeld.

De 16e en 17e eeuw is de tijd van de Hervorming:geleidelijk aan dringt het protestantisme door. De Verlichting in dhe tweede helft van de 18e eeuw krijgt ook invloed in deze streek. Geïllustreerd met prenten, kaarten en een uniek hoofdstuk met complete bladen van aquarellen uit de Altlas Schoemaker.

De 19e eeuw is een tijd van voor- en tegenspoed. De Franse bezetting en de overstromingen eisen hun tol. Vanaf 1813 - het koninkrijk Nederland is zelfstandig geworden - is er vrede, maar onder veel inwoners heerst schrijnende armoede. In de periode 1900-1940 ontstaan er grotere bedrijven; ze zijn van groot belang voor de werkgelegenheid in het gebied. De jaren '30 worden bekeken vanuit verslagen en berichten in de regionale kranten. Met een reeks van romantische prentbriefkaarten wordt het begin van deze eeuw in beeld gebracht.

Het tijdvak 1945-1960 is er een van wederopbouw en van vernieuwing. De door de bezetter achtergelaten puinhopen worden opgeruimd en het bestuur wordt op orde gebracht. In de periode 1960-2006 veranderde de wereld door schaalvergroting en modernisering. Het eeuwenlang geïsoleerde Land van Altena wordt ontsloten en krijgt door de ruilverkaveling een ander gezicht. Meer dn 250 recente foto's brengen het huidige land van Woudrichem in beeld.

Met 650 illustraties is dit boek, behalve historisch leesboek een kijkboek geworden. De honderden beelden geven een schat aan informatie. Bladerend, kijkend en lezend maakt u een reis door de geschiedenis, een reis langs Alm, Maas en Merwede

366 pagina's
Formaat 240 x 320
Prijs in Euro 39,95
Isbn 90 73187 55 9

Tijdends de industriële revolutie ontstonden ook in Nederland veel industriële ondernemingen. De geringe omvang van de Nederlandse markt noodzaakte deze ondernemingen ook buiten de landsgrenzen te kijken naar afzetmogelijkheden voor hun producten.

Dit boek schetst in woord en beeld de geschiedenis van Océ, een onderneming die vanuit Venlo, een stadje aan de Nederlands-Duitse grens, de wereld tot haar thuismarkt maakte voor haar zeer geavanceerde producten en diensten.

In 130 jaar groeide Océ uit tot een internationale groep van ondernemingen met eigen vestigingen in alle werelddelen. Al deze vestigingen dragen bij tot het succes van de totale onderneming. 24.000 medewerkers noemen zich thans Océ-er, ongeacht hun nationaliteit.

Dit boek laat zien waartoe goed ondernemerschap kan leiden. Het is een eresaluut aan veel generaties van medewerkers, die hun energieen creativiteit 130 jaar lang aan Océ gaven én nog altijd geven.

Jan van der Velden

Tekst : Nederlands(engelse versie is ook beschikbaar)

384 pagina's
Formaat 240 x 320
Prijs in Euro 29,50
Isbn 978-90-73187-60-3

Op 30 augustus 2006 is in Park Sacre-Coeur, aan de Velperweg in Arnhem, Sawah Belanda, het gezamenlijk monument van Joyce Bloem (beeldhouwer) en Marion Bloem (schrijver, beeldend kunstenaar) onthuld. Het monument omvat een sawa met zeven granieten pagina’s die rondom het rijstveld-landschap ‘zweven’. Op de granieten pagina’s staan flarden van verhalen: vertellingen uit de mond van Indische mensen zoals ze zijn opgetekend door de auteur Marion Bloem. Sawah Belanda gedenkt de Indo die door de koloniale tijd is ontstaan en na de revolutietijd naar Nederland is gekomen. Het kunstpark staat symbool voor de Indo’s die nu zo goed als opgelost lijken te zijn in de Nederlandse samenleving, die hun nostalgische herinneringen koesteren, die volkomen geassimileerd lijken, maar duidelijk hun sporen hebben achtergelaten in de Nederlandse cultuur.

Een prachtig herdenkingsboek voor en over alle Indonesische repatrianten en hun nieuwe leven ten tijde van de wederopbouw in Nederland.

Marion Bloem
Joyce Bloem

Tekst Nederlands

92 pagina’s
Formaat 245 x 178 mm
Prijs Euro 17,50

Het jaar is 1937. De 42 jarige Hongaarse beeldhouwer Arthur Fleischmann kwam vanaf Java via een kleine zeilboot aan op Bali. Een nieuw en exotisch hoofdstuk opende zich voor hem. Bewapend met een 35 mm Dolina camera en een gevoelig oog van een artiest, legde hij het leven, gewoontes en schoonheid van het Balinese volk vast  in meer dan 1800 foto's. Als de dreiging van de oorlog in de Pacific er niet geweest was, zou hij voor de rest van zijn leven gebleven zijn op het mooie en rustige paradijs. Zich bezig houdend met beeldhouwen an fotograferen van de gracieuze jonge tempel dansers die zijn muzen werden. In plaats daarvan ontsnapte hij naar Australië waar hij een manuscript schreef ten geleide van zijn Balinese foto's. In dit boek zijn gedeeltes van dit orginele script gepresenteerd met de beste foto's uit zijn collectie. 

Tekst : Engels

Paul de Bont

248 pagina’s
Formaat 324 x 354 mm
Prijs in Euro 65,00

De eerste uitgebriede biografie en oeuvre van‚Gerard Pieter Adolfs ‚ The Painter of Java and Bali ‚ 1898-1968‚ was gepresenteerd met succes en een groot publiek was aanwezig op 26 November 2008 bij Christie’s Amsterdam. Wim Pijbes,  Algemeen directeur van het Rijksmuseum, ontving officieel het eerste exemplaar van dit bijzondere boek.

Tekst Engels.

The two authors‚ Eveline Borntraeger-Stoll (the granddaughter of G.P. Adolfs) and Gianni Orsini‚ wrote and compiled an extraordinary and richly illustrated book with a detailed biographical and art historical overview of life and work of the Dutch East Indies painter Gerard Pieter Adolfs.
The biography, published by Pictures Publishers Art Books, Wijk en Aalburg, 2008 (ISBN 978 73187 62 7) -contains 420 pages with 568 images (mostly in colour) and an oeuvre catalogue with nearly 1000 images.
Allow me to introduce you to the painter Ger P. Adolfs. He’s a lad from the Dutch East Indies with agile features and laughing dark eyes, which narrow slightly whenever he feels especially cheerful; he wears an artistic, smudgy little black neck-tie which absorbs the perspiration dripping from his chin whenever he’s in an especially inspired or otherwise excitable mood; he also wears a double-breasted Palm Beach jacket with matching, very loosely cut cashmere trousers. He is small in height but full of energy. When walking, his legs display a nervous rhythm. When riding his motorbike, he bends his short upper body like Herkulijns three seconds before he overshoots the bend in the road.
This little painter is blessed with a high-powered drive which never seems to slow down. When he is on the move, he sees everything. Then when he takes a short break, he cannot wait to capture all the faces he has just seen in speedy, scribbly sketches. His studio contains thousands of drawings ‚ all neatly compiled in Schaubeks portfolios ‚ with tens of thousands of heads, bodies and legs on them. A certain percentage of these are female.

Eveline Borntraeger-Stoll, Gianni Orsini

Formaat 300 x 300 mm
420 pagina’s
Prijs in Euro 125,-

Marie-Odette Scalliet, Koos van Brakel, David van Duuren and Jeanette ten Kate

Pictures from the Tropics presents four centuries of painting in the former Netherlands East Indies. By way of the most important works now in the Dutch public domain, an entirely new survey, partly based on the latest art historical research, has been created.

Marie-Odette Scalliet extensively discusses seventeenth, eighteenth and nineteenth century painting. David van Duuren defines portrait art as a genre in the eighteenth and nineteenth century Indies, with the emphasis on the 'Portrait Gallery of Governors-General'. Koos van Brakel outlines the cultural climate of the early twentieth century Indies, and assesses colonial painting within the context of western art. Jeannette ten Kate, finally, focusses on the traditionally unique position of Bali-based artists within the colonial painting scene.

This book furthermore offers a complete inventory list of all the Indies-inspired paintings in the Tropenmuseum, Amsterdam, the National Museum of Ethnology(Rijksmuseum voor Volkenkunde), Leyden, the Rotterdam Museum of Ethnology(Museum voor Volkenkunde), Museum Nusantara, Delft, teh Museon, The Hague, Museum Bronbeek, Arnhem and the Gemeentemuseum, Alkmaar, thus making these invaluable collections more easily accessible.

Text English

160 pages, 150 pictures, 94 pictures in full colour

Klaus D. Höhn

Why yet another book about Bali, the 'Island of the Gods' in the Indonesian Archipelago? The flood of books on this island jewel continues to flow. Many of us fail to realise that today Bali is an up-and-coming economic province in the Republic of Indonesia, rapidly changing, and no longer the independent state eldorado under the special protection of the tourist industry. Indeed, there is more effort put into the task of informing tourists than enlightening the Balinese who, in any case, are so preoccupied with their daily lives that they have little time or interest for what the experts and layman, realists and dreamers 'from outside' write about them.

And now, another book on Bali appears. This, fortunately, goes beyond the bounds of a mere guidebook for western redership, and is written with understanding and empathy. It therefore represents a contribution to the maintenance of a great artistic tradition and can be used to strengthen the awareness of culture there. Klaus D. Höhn has long ben familiar with the 'Reflections of faith' and has written just such a book.

For many Balinese their lifestyle is so natural and commonplace that they are unaware of its transitoriness. Anyone who is contributing to culture, continually and creatively, is seldom conscious of the custodian of things created among his painter friends in Batuan and as a conscientious chronicler of Bauan painting. Years of painstaking work have enabled him to create a mosaic which today has taken form and reveals to us a piece of undocumented Balinese culture in the twentieth century.

We have in our hands a book that has come into being at the right time, not least for the Balinese themselves who, in the fast-flowing currents of technical and economic change, are coming increasingly to realise the significance of 'cultural identity' Over the years, the creation of Balinese art has become a productive motor and, in its qualitative deterioration, simultaneously a victim of the dictates of economic change and the individualistic notions of performance and competition associated with this. The production of handmade artistic goods for markets at home and abroad has become one of the most important areas of productive activity for many poeple who once, at home  in their village studios, lovingly painted and drew Balinese life with its myths, fables and fairy-stories. Balinese painting, as a result of an emphasis on mass-marketing in the service of tourism, now finds itself in a serious crisis, inundated with average art which, because of its mediocrity, dispenses with the need to select.  In a market such as this, the distinction between art and kitsch begins to blur. This book insistently draws our attention to the fact that, in spite of the powerful, anonymous art market, in Bali an art scene still exists in which personal communication with artists can take place and where, at the same time, it is possible to experience their social and cultural environment.

Klaus D. Höhn is familiar, from long experience, with the nature and development of this scene. His book brings us into contact with the arists themselves and supplies an abundance of detail about Batuan painting, as well as documenting the basis of the art found there. The comprehensive summary of all the artists concerned, and the carefully selected illustrations chosen from all over the world, can also be used in establishing criteria for the judgement and selection of Balinese paintings from Batuan. After all, it is only through contact with discerning customers that the artists can obtain new crative impulses with the consequense that their creativity can remain intact, a creativity which has suffered much from the compulsion to produce and the terms of payment dictated by agents and art dealers.

Dr. Urs Ramseyer , Curator at he Museum for Ethonology, Basle, Switzerland. Author of "The Art and Culture of Bali"

Dimension 300x300MM

204 pages, 276 illustrations , most in full colour.

Text English